Conservation and Restoration of Cultural Heritage / Kültür Varlıklarını Koruma ve Onarım
Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/11147/23
Browse
Search Results
Now showing 1 - 10 of 36
Article Manisa, Göktaşlı Cami'nin Güncel Koruma Durumunun Değerlendirilmesi(2017) Hamamcıoğlu Turan, Mine; Büyükkılıç Koşun, SunaBu çalışmanın amacı restorasyonu henüz tamamlanmış, vakıf kökenli bir anıtın mevcut koruma durumunu, korumadeğer-müdahale ilişkileri çerçevesinde değerlendirmek ve gelecekteki uygulamalara yön verecek ilkeler ortaya koymaktır. 1630-31'e tarihlenen Manisa, Göktaşlı Cami çalışma konusu olarak seçilmiştir. Müdahalelerle ilgili kavramlar üzerine literatür taraması; çalışma konusu olan cami ile ilgili literatür ve arşiv araştırması; benzer yapılarla karşılaştırmalı çalışma ve arazi çalışması gerçekleştirilmiştir. Anıtta ve yakın çevresinde, yaşam döngüsü içinde birikmiş değerler tanımlanmakta ve bunlara mevcut imar planı/proje kararlarının etkisi ve karşı karşıya kaldıkları müdahaleler teker teker değerlendirilmektedir.Research Project Mermer anıt yüzeylerinin polimer nanokompozit flimler ile korunması(2010) Tıhmınlıoğlu, Funda; Böke, Hasan; Sofuoğlu, Aysun; Ocak, Yılmaz; Oğuzlu, Hale; Akın, OkanMermer gibi kalsit içeren doğal taşlarla inşa edilmiş tarihi binalar ve anıtlarda artan hava kirliliğinin yarattığı problemler sonucu ortaya çıkan yüzey bozulmaları geçtiğimiz yüzyılda ivme kazanmıştır. Kükürt dioksit gazı mermerin yapısını oluşturan kalsit kristalleri ile reaksiyona girerek alçı taşını (CaSO4.2H2O) oluşturarak yüzeyi erozyona uğratmaktadır. Bu çalışmada hem geri dönüşebilen hem de koruyuculuk özelliği olan biyobozunur polimer nano kompozit kaplama geliştirilerek, koruyuculuk özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla silika ve kil nano partikülleri içeren biyobozunur polimerle hazırlanmış yüzey koruyucu kaplamalarının koruma potansiyelleri belirlenmiştir. Polilaktid bazlı nanokompozitlerin filmlerin kil dağılımı ve yapı XRD analizlenmiş, polilaktid-10A nanokompozitlerinde %7, polilaktid-93A nanokompozitlerinde ise %5 kil derişimine kadar eksfoliye ve interkale yapılar elde edilmiştir. Bununla birlikte nanoparçacıkların polimer matriksindeki dağılımına paralel olarak biyo-nanokompozitlerin geçirgenlik değerlerinde düşüş gözlenmiştir. Biyo-nanokompozitlerin bariyer özelliklerindeki değişim göz önüne alınarak mermer yüzey kaplamalarındaki nanoparçacık derişim aralıklarına karar verilmiştir.Article Kent İçi Arkeolojik Alanlarda Kalıntıların Sunumuna İlişkin Yaklaşımlar: Foça Örneği(ADAMOR Toplum Araştırmaları Merkezi, 2016) Taşcı, Burcu; Akyüz Levi, EtiKent içi arkeolojik alanlar kazı, belgeleme, sürekli bakım ve sunum çalışmaları ile kentsel koruma pratiğinde önemli bir yere sahiptir. Özellikle tarihsel süreçte farklı uygarlıklar tarafından sürekli yerleşim görmüş kentlerde, arkeolojik alanların çağdaş kent yaşamına entegre edilmesi konusu yaratıcı çözüm ve yaklaşımlara gereksinim duymaktadır. Bu yaklaşımlar tarihsel katmanlaşmayı yansıtmanın yanında, çağdaş yaşamın gerekliliklerini de sağlamalıdır. Son dönemde kültürel mirasın halka sunumuna yönelik çalışmalar artmaktadır. Uluslararası alanda bu çalışmaların arkeolog, sanat tarihçisi, şehir plancısı, mimar, restorasyon uzmanı ve inşaat mühendisi gibi farklı disiplinlerin katılımıyla gerçekleşmesi gerektiği kabul görmektedir. Bu alanda öne çıkan uygulamalara Avrupa ülkelerinde rastlanmaktadır. Türkiye'de ise tarihsel katmanlaşma başta çok disiplinli çalışma eksikliği olmak üzere yasal, yönetsel, sosyal ve ekonomik nedenlerle yok olmaktadır. Pek çok kent tarihsel gelişiminin izlerini kaybetmekle beraber, günümüzde kent merkezinde bu izleri bulunduran yerleşimler halen mevcuttur. Bu yerleşimlerden Foça Prehistorik dönemden başlayarak Arkaik, Klasik, Helenistik, Roma, Bizans, Ceneviz ve Osmanlı-Türk dönemlerinde yerleşim görmüş, çok katmanlı bir kenttir. Günümüzde kültürel mirasın en belirgin fiziksel öğeleri Osmanlı dönemi sivil mimarlık ürünleridir. Bunun yanında kazı çalışmalarında kısmen veya tamamen ortaya çıkarılan, varlığı bilinen ya da kesinleşmemiş dönemlere ait izler vardır. Bu çalışmada Foça'da tarihsel katmanlaşmanın analizi yapılmış, farklı dönem paftalarının çakıştırılmasıyla çok katmanlı kimlik alanları belirlenmiştir. Bu alanlardan megaron alanının sunumuna yönelik üç yaklaşım geliştirilmiştir. Bu yaklaşımlar algı, kalıntılara müdahale, erişilebilirlik ve bilgi aktarımı başlıkları altında belirlenen parametrelerle yazarlar tarafından değerlendirilmiştir. Her yaklaşımın kendine özgü sorun ve potansiyeli olduğu ortaya çıkmıştır. Ortak amaç bu alanları korumak, atıl alanlar olarak algılanmasının önüne geçerek kentle bütünleştirmek ve kent kimliğine katkı sağlamak olmalıdır.Article Küçükavulcuk Köyü Yerleşim Dokusu ve Evleri(Türkiye Bilimler Akademisi TÜBA, 2016) Akyüz Levi, Eti; Taşcı, BurcuÇalışma kapsamında incelenen Küçükavulcuk Köyü, Batı Anadolu'da İzmir ili Ödemiş ilçesine bağlı olup, ilçenin önemli ve tarihi dokusu ile çarpıcı nitelikteki Birgi yerleşimine yalnızca 2 km. uzaklıktadır. 2012 yılında çıkan 6360 sayılı Büyükşehir Yasası sonrasında yönetsel olarak İzmir ilinin mahallesi durumuna gelmiştir. Ancak bu çalışmada yerleşimden köy olarak söz edilecektir. Çalışmanın amacı, yerleşim dokusunu irdelemek ve belgelemek, evlerin yaşatılmasına yönelik öneriler geliştirmektir. Konu alan çalışmaları ve literatür araştırmaları ışığında ele alınmaktadır. Küçükavulcuk Köyü, toplu yerleşme düzeninin görüldüğü, tarımsal alanların ise yerleşimin çeperinde yer aldığı, geçiminin tarım ve hayvancılığa dayandığı bir kırsal alandır. Aydınoğulları Beyliği'nin başkentliğini yapmış Birgi'ye yakınlığı ulaşım olanaklarını kolaylaştırmaktadır. Ancak son dönemlerde su sıkıntısı yaşanması tarımsal ürün yelpazesini daraltmakta ve köyden göç gerçekleşmektedir. Bu durum da evlerin boş kalması, kullanılmayınca da hızla yıpranıp yok olmasına neden olmaktadır. Yerleşim, Birgi'ye göre daha yalın bir mimari yansıtmakta, ancak nitelikli geleneksel evleri barındırmaktadır. Küçükavulcuk'ta evler genellikle iki katlı olup; alt katları ahır, ambar gibi servis mekânlarını içermekte, üst kat ise yaşam katı olarak hizmet vermektedir. Yaşam katında, çoğunlukla açık dış sofalı bir plan şeması görülmekte, sofaya dış veya iç merdiven ile alt kattan bağlantı sağlanmaktadır. Evlerin yapım sistemi, alt katta yığma, üst katta ise kerpiç dolgulu ahşap karkas sistemdir. Evlerin yaşamayıp terk edilmesi yanısıra, güncel yaşam koşullarına yanıt vermesine yönelik olarak yapılan ancak özgünlüğünü zedeleyen değişiklikler, yapıların karakteristikleri korunarak sürdürülebilirliği açısından tehdit oluşturmaktadır. Çalışmada yerleşimin ve evlerin yaşatılarak geleceğe aktarılması bağlamında ekoturizmin araç olarak kullanılması önerilmektedir.Article Citation - WoS: 20Citation - Scopus: 21Long Term Stability of Biodegradable Polymers on Building Limestone(Elsevier Ltd., 2019) Kaplan, Zişan; Böke, Hasan; Sofuoğlu, Aysun; İpekoğlu, BaşakSynthetic polymers can be replaced by biodegradable ones as adhesives, water repellents and consolidants on the stone surfaces and facades of the historic buildings in their conservation to minimize future deterioration. In this study, the long-term stability of two biodegradable polymers, polyhydroxybutyrate (PHB) and poly-L-lactide (PLA), and an acrylic polymer (Paraloid B72) which is commonly used in conservation works of artefacts, were evaluated on limestone using a UV lamp-weathering chamber (up to 104 days) for future protection studies. Chemical and morphological changes induced by an accelerated weathering test were examined by Fourier Transform Infrared spectroscopy (FT-IR) and Scanning Electron Microscopy (SEM) analyses. Protection efficiency of the polymers was determined by the changes in color, capillary water absorption, static contact angle on limestone. Paraloid B72, PHB, and PLA coatings significantly increased hydrophobicity while decreasing capillarity water absorption and caused negligible change in the color of the limestone. Protection efficiencies of PLA and PHB polymers were almost the same as that of Paraloid B72, a widely used acrylic polymer. However, PLA and PHB seemed to be favorable polymers as protective agents due to their reversibility and biodegradability, low chromatic changes, good hydrophobic behavior and good stability to weathering in reducing the effects of outdoor exposure on limestone surfaces.Conference Object Citation - WoS: 3Citation - Scopus: 4Properties of Roman Lime Mortars in Ancient Lycia Region(American Institute of Physics, 2018) Taşcı, Burcu; Böke, HasanIn this study, the characteristics of mortars used in some ancient Roman buildings located Xanthos (Antalya), Patara (Antalya) and Tlos (Mugla) in Southern Turkey were determined in order to define the properties of the new mortars to be used in the conservation works of the buildings. For this purpose, their basic physical properties, raw material compositions, mineralogical and microstructural properties were determined by X-Ray Diffraction, Fourier Transform Infrared Spectroscopy, Scanning Electron Microscopy coupled with X-Ray Energy Dispersive Spectroscopy. Analysis results indicated that the binder of the mortars composed of lime and fine aggregates have compact and uniform structure. The mortars are of low density and high porosity were produced from high calcium lime containing magnesium and natural aggregates. The lime and aggregate ratios were between 3/4 - 5/2 by weight and the aggregates with particle sizes greater than 1mm. composed the largest fraction of the aggregates. Lime composed of small size of micritic crystals due to use of aged lime puny. Aggregates were natural and mainly composed of quartz, albite, diopside and amorphous silica that may derived from the use of volcanic ash as pozzolans.Article Construction Techniques of Hayat Houses: Two Case Studies in the Vicinity of Izmir(American Society of Civil Engineers (ASCE), 2019) Turan, Mine; Aktaş, Engin; Mamaklı, Fatma Sezgi; Kaplan, ZişanThis study aims to contribute to the analytic studies on constructional aspects of the hayat house typology with an eye on its historical evolution for conservation purposes. The method used included a review of the surviving examples of the typology in Izmir and its vicinity and the selection of two intact examples whose structural components are legible: one from the earliest period and the other from the latest period. The examples selected are Kerimaga Konagi in Birgi, odemis, Izmir and a house in Kirkagac, Soma, Manisa. The early example (probably eighteenth century, constructed over the remains of an older house) sustains the traditional box system in its wooden upper story that integrates with the roof. The provision of level differences on the upper floor, the traditional relationship of the sitting level-window design, and masonry base are its authentic features. The late example (probably early twentieth century) presents signs of modernization, such as the establishment of a systematic wooden roof and wall frames in relation to each other, lack of diagonals in the perpendicular wall frame, avoidance of projections, and relatively elongated windows placed at higher positions.Article Citation - WoS: 6Citation - Scopus: 4Conservation-Aimed Evaluation of a Historical Aqueduct in Izmir(American Society of Civil Engineers (ASCE), 2019) Mamaklı, Fatma Sezgi; Turan, Mine; Aktaş, Engin; Vardaroğlu, MustafaThe seventeenth century was the era in which Izmir became an international commercial center in the eastern Mediterranean. The vizier of the era, Koprulu Fazil Ahmet Pasa, noticed the scarcity of potable water in relation with the increasing population at the center of this harbor city and ordered the construction of an aqueduct on Melez Valley. The Veziraga Aqueduct was constructed in 1674. This article aims to identify historical, architectural, and structural characteristics of the Veziraga Aqueduct so that its heritage values and conservations problems can be understood. The geographical and historical characteristics of the Veziraga Aqueduct are described by taking the effects of site and the sociocultural situation of city into consideration. The architectural characteristics of the aqueduct are prepared by using the site survey data to reveal the current condition and find out the original state. Seismic behavior of the aqueduct is investigated by using two approaches: analytical equivalent static analysis and finite-element analysis. The historical, architectural, and structural characteristics of the Veziraga Aqueduct prove its historical, documentary, and aesthetic values.Article Citation - WoS: 16Citation - Scopus: 19An Evaluation of Decision-Making Process on Maintenance of Built Cultural Heritage: the Case of Visby, Sweden(Elsevier Ltd., 2019) Eken, Esra; Taşcı, Burcu; Gustafsson, ChristerPreventive conservation is a significant approach for the conservation of built cultural heritage. This approach aims to prevent major deteriorations through monitoring and a planned maintenance programme. Although Visby, as one of the most important world heritage sites of Sweden, has many governmental organizations for conservation, none has a particular focus on maintenance. This paper examines the perspective of the habitants about the maintenance of their dwellings in the World Heritage Site of Visby. In this context, a survey is carried out to determine the main tendency of the habitants regarding the maintenance of historic buildings inside the city walls. Thus, the survey requires not only quantitative methods based on statistical data, but also qualitative methods based on interpretative data. The questionnaire conducted with the owners and tenants is the primary data collection tool. Both the owners and the tenants agree with the necessity of a non-governmental organisation in Visby to provide advice on maintenance. Maintenance and regular monitoring prevent costlier and large-scale repairs and are essential to retaining the cultural significance of Visby. This study can be helpful for adopting the community's opinion to the regular maintenance programme and promoting cooperation between non-profit organizations and governmental organizations in cultural heritage.Article Historical Development of Darkale Rural Settlement in Soma, Manisa(İstanbul Teknik Üniversitesi, 2017) Etlacakuş, Aycan; Turan, MineDarkale rural settlement is a village of Soma, Manisa. The main intention of this study is to make conservation aimed evaluation of the historical development of Darkale by questioning the physical characteristics of the present historical settlement with emphasis on its housing units. The way followed is literature review, archive research in the official website of the state archives; field survey, analysis and evaluation of Darkale with the tools of the discipline of architectural restoration; and interpretation of historical data together with physical data. The archive documents and monumental buildings and the settlement pattern, especially the organization of the housing units have provided a framework for interpreting Turkish period. Nevertheless, for the historical evaluation of the pre-Turkish period, further geo-prospection and archeological research are necessary. In all periods, the brook-valley system has been the gathering, production and commercial area of the settlement. The elevated plateau at the east of Darkale brook with full vista of the surroundings is evaluated as the earliest settlement area in Turkish period. It is relatively safe in terms of its elevated position and has preserved its authenticity. The latter settlement area, circumscribing the plateau at its north, west and south presents various solutions to cope with the high inclination: stone retaining walls, increase in number of stories, passages over streets, and increase in the amount of relations with neighbors including vertical interaction of housing units. © 2017, Istanbul Teknik Universitesi, Faculty of Architecture. All rights reserved.