IZTECH Research Centers Collection / İYTE Araştırma Merkezleri Koleksiyonu
Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/11147/2636
Browse
2 results
Search Results
Article Citation - WoS: 19Citation - Scopus: 18Biyomalzeme Yüzeylerinden İzole Edilen Metisiline Dirençli Staphylococcus Aureus Suşlarında Virülans Genlerinin Araştırılması(Ankara Microbiology Society, 2008) Sudağıdan, Mert; Çavuşoğlu, Cengiz; Bacakoğlu, FezaStafilokoklar, biyomalzeme kaynaklı nozokomiyal enfeksiyonların en önemli etkenlerindendir. Bu çalışmada, Göğüs Hastalıkları Yoğun Bakım Ünitesi (YBÜ)'nde yatan 48 hastada kullanılan polimerik biyomalzeme yüzeylerinden izole edilen metisiline dirençli 11 Staphylococcus aureus suşunda virülans genlerinin varlığının saptanması ve bunların bazılarının fenotipik ifadelerinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmamızda polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) ile özgül primerler kullanılarak, bağlanma ve biyofilm oluşumundan sorumlu genler (icaA, icaC, bap), metisilin direnç geni (mecA), enterotoksin A-E üretiminden sorumlu genler (sea, seb, sec, sed, see), toksik şok sendromu toksini geni [tst), eksfoliatif toksin A ve B genleri (eta ve etb), alfa ve beta-hemolizin genleri (hla ve hlb), stafilokokal ekzotoksin benzeri protein-1 geni (sef1), proteaz genleri (sspA, sspB, aur, serine proteaz geni), lipaz geni (geh) ve regülatör genler (sarA ve agrCA) araştırılmıştır. Ayrıca suşların fenotipik olarak biyofilm oluşturma, antibiyotik duyarlılık, proteaz ve lipaz üretimi gibi özellikleri de değerlendirilmiştir. Biyofilm testlerinde, biyofilm yapan ve "slime" üreten suşlara rastlanmamış, ancak tüm suşların biyofilm yapımında rol oynayan icaA genine sahip olduğu bulunmuştur. Bununla birlikte biyofilm yapımında rol oynayan icaC ve bap genleri tespit edilememiştir. Tüm suşlarda mecA geninin varlığı saptanmış ve suşların hepsinin oksasilin, penisilin G ve gentamisine; 10'unun eritromisine ve dokuzunun da ofloksasine dirençli olduğu bulunmuştur. İzolatların tümü vankomisin, teikoplanin ve ko-trimoksazole duyarlı olarak saptanmıştır. Ekzotoksin ve regülatör genlerinin taranması sonucunda, suşların sea, seti, hla, hlb ve sarA genlerini taşıdığı belirlenmiştir. PCR ile tüm suşların, çalışılan bütün proteaz genlerine (sspA, sspB, aur ve serin proteaz geni) sahip olduğu görülmüş, ancak sütlü (skim milk ve milk agar) ve kazein ağarlarda yapılan proteaz üretimi testlerinde negatif sonuç alınmıştır. Lipaz üretiminin belirlenmesi için Tween 20, Tween 80 ve tributyrin içeren besiyerleri kullanılmış ve tüm suşlarda geç dönemde (inkübasyonun üçüncü günü) pozitif sonuç alınmasına karşın, izolatların hiçbirisinde lipaz üretiminden sorumlu geh geni bulunmamıştır. Sonuç olarak, biyomalzeme yüzeylerinden izole edilen S.aureus suşlarında, araştırılan virülans genlerinden bazılarının varlığı saptanmış, ancak bunların tam olarak fenotipe yansımadığı izlenmiştir. İzolat sayısının azlığına ve tüm genlerin ekspresyonlarının fenotipik olarak çalışılamamış olmasına rağmen, bu genlerin varlığının yoğun bakım hastalan için potansiyel bir risk teşkil edebileceği düşünülmüştür.Article Citation - WoS: 1Effect of Ultraviolet B Radiation on the Absorption Characteristics of Various Intraocular Lenses(S. Karger AG, 2006) Koçak, Nilüfer; Kaynak, Süleyman; İlknur, Turna; Özkan, Şebnem; Erdoğan, Gökhan; Çıngıl, GürayBackground: The aim of this study was to determine the effect of ultraviolet B (UVB) exposure on UV filters of various intraocular lenses (IOLs). Methods: Eight samples each of the hydrophobic acrylic, hydrophilic acrylic and silicone IOLs were used. Four IOLs of each type was selected randomly as the control group while the remaining four IOLs of each type were exposed to a UVB dose of 1.4 J/cm2 (2.40 mW/cm2) for 9.45 min, two times with a 4-week interval. IOLs were evaluated for any sign of opacification under microscope weekly. After a follow-up period of 16 weeks, spectrometry for UV filter absorption rates, scanning electron microscopy for deposit formation and energy dispersive X-ray analysis for elemental composition were performed for all IOLs, and findings of the control group IOLs were compared with those of the UVB-exposed IOLs. All these procedures were done at the Department of Ophthalmology, Faculty of Medicine, Dokuz Eylul University. Results: All the IOLs were free of any opacification during the follow-up period. Spectrometric analysis of their UV filters revealed a change in absorption rates in the hydrophilic acrylic and silicone IOLs compared to the control IOLs of the same type. Only the hydrophobic acrylic IOLs preserved the same UV absorption curve after UVB exposure. Conclusion: The pathogenesis of IOL opacification is still undetermined. Some reports claimed that the UV light was the responsible factor. Our experimental study revealed that high doses of UVB did not cause any opacification though they impaired the function of UV filters of the hydrophilic acrylic and silicone IOLs. Copyright © 2007 S. Karger AG.