Civil Engineering / İnşaat Mühendisliği

Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/11147/13

Browse

Filters

2010 - 20193

Settings

End date: 2019Department: search.filters.department.İzmir Institute of Technology

Search Results

Now showing 1 - 3 of 3
  • Article
    Citation - WoS: 2
    Citation - Scopus: 1
    Çelik Fiber Katkısının Farklı Boyuna Donatı Oranına Sahip Betonarme Döşemelerin Zımbalama Davranışı Üzerinde Etkileri
    (2019) Saatcı, Selçuk; Batarlar, Baturay; Yasayanlar, Yonca; Batarlar, Baturay; 01. Izmir Institute of Technology; 03. Faculty of Engineering; 03.03. Department of Civil Engineering
    Sunulan çalışmada her iki yönde birbirine dik 0,004 (D1 serisi) ve 0,002 (D2 serisi) oranında boyuna donatıiçeren 2150x2150x150 mm boyutlarında iki grup betonarme döşeme, hacimce %0, %0,5, %1 ve %1,5oranında çelik fiber katkısı içeren beton karışımlarıyla dökülmüştür. Üretilen toplam sekiz döşeme ortanoktalarından statik yük altında test edilmişlerdir. Çelik fiber katkısı olmayan numunelerde yüksek boyunadonatı oranına sahip döşeme boyuna donatısında akma gerçekleşmeden gevrek bir şekilde zımbalamagöçmesi oluşurken düşük boyuna donatı oranına sahip döşeme zımbalama gerçekleşmeden önce çok dahasünek bir davranış göstermiştir. Çelik fiber katkısı her iki boyuna donatı oranında da iki kata varan oranlardazımbalama dayanımı artışlarına sebep olmuştur. Ancak D1 serisi döşemelerde çelik fiber katkısı maksimumyer değiştirmeleri önemli ölçüde arttırırken D2 serisinde maksimum yer değiştirmelerde önemli bir farkoluşmamış, bu döşemelerin yer değiştirmesi boyuna donatının akması tarafından kontrol edilmiştir. Çelikfiber katkısı oranının arttırılması D1 serisi döşemelerde dayanımın ve maksimum yer değiştirmelerinartmasına sebep olurken, D2 serisi döşemelerde %1'in üstü çelik fiber katkı oranları davranışta önemli birfark oluşturmamıştır. Yapılan deneyler Kritik Kesme Çatlağı Teorisi kullanılarak analitik olarakmodellenmiş ve bu tip modelleme ile ilgili bazı iyileştirmeler önerilmiştir.
  • Article
    Citation - WoS: 1
    Hydrogeochemical and Hydrogeological Investigation of the Can Geothermal Field
    (TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası, 2010) Baba, Alper; Baba, Alper; Tarcan, Gultekin; 03.03. Department of Civil Engineering; 03. Faculty of Engineering; 01. Izmir Institute of Technology
    The Can Geothermal Field is located on a central part of the Biga Peninsula in northwest Turkey. Volcanics are the dominant rock type in this region. Alteration zones and clay minerals are very common in these rocks. Sedimentary rocks, low-grade metamorphics and alluvium are other geological units observed around Can. These units include common fracture zones because of the tectonic activity in the region. Thermal waters have reached the surface via these fracture zones. Alluvium is the most productive aquifer in all geological units. Wells drilled in this unit yield between 5-30 L/s. The transmissibility and permeability coefficients of this unit are of 50-421 m(2)/day and of 1.01-16.8 m/day, respectively. In this aquifer, groundwater depth changes between 0.1 and 8.3m. According to the IAH (1979) water classification, these thermal waters are of the Na-Ca-SO4 type, the cold waters are of the Ca-Mg-HCO3 type and the snow samples are of a mixed water type. Geothermal waters have a meteoric origin. The mean temperature, electrical conductivity and pH of the thermal waters have values of 44.4 degrees C, 2941 mu S/cm and 6.9, respectively. Geothermometer equations were used for prediction of reservoir fluid temperatures of the geothermal system and temperature values were obtained between 46 and 203 degrees C. delta D, delta T and delta O-18 isotope analysis showes that thermal waters in the Can region have a meteoric origin and are a minimum of 45-50 years old.
  • Article
    Citation - WoS: 22
    Citation - Scopus: 26
    Fuzzy Logic for Rainfall-Runoff Modelling Considering Soil Moisture
    (Kluwer Academic Publishers, 2015) Tayfur, G.; Tayfur, Gökmen; 03.03. Department of Civil Engineering; 03. Faculty of Engineering; 01. Izmir Institute of Technology
    This study developed Mamdani-type fuzzy logic model to simulate daily discharge as a function of soil moisture measured at three different depths (10, 20 and 40 cm) and rainfall. The model was applied to 13 km2 size Colorso Basin in central Italy for a period from October 2002 to April 2004. For each variable of soil moisture, rainfall, and discharge, 9 fuzzy subsets were employed while 30 fuzzy rules, relating the input variables (soil moisture and rainfall) to the output variable (discharge), were optimized. The model employed the min inferencing, max composition, and the centroid method. The model application results revealed that Mamdani-type fuzzy logic model can be employed to incorporate soil moisture along with rainfall to simulate discharge. Using soil moisture measured at 40 cm soil depth along with rainfall produced better simulation of discharge with NS=0.68 and R= 0.82. The performance of the model was also tested against a conceptual rainfall- runoff model of MISDc (Modello Idrologico Semi-Distribuito in continuo). MISDc couples an event-specific component with a module for continuous time soil water balance for taking into account the variable antecedent wetness conditions. The MISDc model requires estimation of seven parameters and the measurements of the hydrometeorological variables such as rainfall and air temperature. The comparative study revealed that fuzzy model performs better in capturing runoff peak rates and overall trend of high and small flooding events. © Springer Science+Business Media Dordrecht 2015.