TR Dizin İndeksli Yayınlar / TR Dizin Indexed Publications Collection

Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/11147/7149

Browse

Filters

2007 - 200922010 - 20181

Settings

Access type: Open accessInstitution Author: search.filters.institutionAuthor.Ek, Fatma İpek

Search Results

Now showing 1 - 3 of 3
  • Article
    Citation - WoS: 5
    Piranesi Between Classical and Sublime
    (Orta Doğu Teknik Üniversitesi, 2007) Ek, Fatma İpek; Şengel, Deniz
    On sekizinci yüzyılda, estetik biliminin olduğu kadar mimarlık tarihinin de doğuşu bağlamında ivme kazanan tartışmalar, mimarlık disiplinini doğal olarak etkilemişti. Estetik tartışmaların temeli mimarilerin tarihsel köken tartışmalarına bağlanıyor ve ‘güzel’ ile ‘yüce’ olmak üzere iki etki üzerine odaklanıyordu: ‘Güzel’i temsil ettiği düşünülen Yunan tarzı, ‘yüce’yle özdeşleştirilen Roma ve Mısır tarzlarının karşısına yerleştirilmekteydi. Giovanni Battista Piranesi (1720-1778) gibi mimar ve düşünürlerin görsel ve yazınsal çalışmalarında söz konusu estetik ve tarihsel savlar takip edilebiliyordu. Piranesi, Roma mimarlık ve uygarlığının kökenini ‘güzel’ Yunan’a dayandıran Winckelmann gibi çağdaşlarının aksine, Roma mimarî estetiğinin ‘yüce’ unsurlar barındırdığını, dolayısıyla Mısır medeniyetinden türediğini savunuyordu. Tüm çizimlerinde antik Roma’nın ‘yüce’ mimarisini resmeden Piranesi, böylece estetik tartışmaların ‘yüce’ cephesinde yerini alıyordu.On sekizinci yüzyılın iki önemli filozofu Immanuel Kant (1724-1804) ile Edmund Burke (1729-1797) estetiğin bileşenleri ‘güzel’ ve ‘yüce’ üzerine çalışmalarıyla tartışmaları hızlandırmıştı. Bu iki kavram on sekizinci yüzyıl felsefe ve tasarım kuramlarını aynı ölçüde etkilemekle birlikte, makale temel olarak Kant ile Burke’ün ‘yüce’ tanımları üzerinden Piranesi’nin görsel ve metinsel çalışmalarının karşılaştırmalı okumasını yapmaktadır. Kant ve Burke’ün ‘yüce’ açıklamalarında küçük ayrılıklar görülmekle birlikte ikisi de temelde aynı şeyi söylemişlerdir. Özellikle Kant’ın Güzellik ve Yücelik Duygusu Üzerine Gözlemler (1764) ve Burke’ün Yücelik ve Güzellik Fikirlerimizin Kaynağı Hakkında Felsefî bir Araştırma (1757) başlıklı çalışmalarındaki ifadeler Piranesi’nin çizimlerinde takip edilebilmektedir. Piranesi, Kant’ın ve Burke’ün anlattığı ‘yüce’yi mimarî çizim diliyle aktarmıştı. Piranesi, on sekizinci yüzyıla egemen olan ‘yüce’ etkiyi Venedikli bir mimarın gözüyle yeniden yorumluyordu.
  • Article
    Citation - Scopus: 2
    Mısır, Etrüsk, Roma: Piranesi ve Bir On Sekizinci Yüzyıl Tartışması
    (Orta Doğu Teknik Üniversitesi, 2008) Ek, Fatma İpek; Şengel, Deniz
    One crucial debate that resonated in eighteenth-century Europe concerned the origins of European architecture whose effects continue to inform present-day notions of the same. Numerous important eighteenth-century works were produced in the context of emergence of the discipline of architectural history. In this architectural, historical, and archaeological framework, Venetian architect and scholar Giovanni Battista Piranesi (1720- 1778) played an important role by his visual and literary works as well as original approach to history. Piranesi developed a history of architecture that was not based on the East/West division and the separation of continents. In opposition to writers like Winckelmann who rooted the origin of Roman architecture in the Greek, he claimed that Roman architecture derived from the Etruscan which found its roots in Egypt. Discussion of roots depended on the eighteenth century on aesthetical theory interpreting Grecian architecture as ‘beautiful’ and Roman -thus Egyptian- as ‘sublime’. It was in this lively intellectual environment that Piranesi searched the origins of Roman -and thus the whole Europeanarchitecture. His works were, however, misinterpreted as being Orientalist by contemporary scholars following Said.
  • Article
    Citation - Scopus: 7
    Transformation in a Housing-Design Story: Reading the Spatial Typologies of Apartment Projects in Hatay-Izmir
    (İstanbul Teknik Üniversitesi, 2018) Yaylalı Yıldız, Berna; Ek, Fatma İpek; Can, Işın
    The politics of central government or incentives determine new design-systems of housing plots as well as housing units. Especially after the enactment of the law of urban regeneration for risky areas, regeneration of areas under disaster risk, there has been an acceleration in knocking down old buildings and constructing new ones in inner cities. Thus, this paper focuses on the changes in housing typologies in Hatay-Izmir, in terms of space syntax parameters through the time period 1960-2000, and interprets the final plan-solutions within the perspective of urban regeneration. By accelerating implementations of the urban transformation projects in Hatay region, alternative plan-typologies coming from the past have undergone the so-called “re-design and transformation” process; however, they have actually been substituted by the “never-changing” plan-templates of the apartment typology. We will examine these changes in plan typologies and spatial organisations of the mentioned apartment-projects on the same plots by utilizing the method of space syntax and visibility analysis (VGA). Transformations in spatial configuration in two periods are interpreted through their relationships to shifts in meaning of privacy and daily life represented by degree of permeability and connectivity of housing-unit-plans based on spatial analysis. © 2018, Istanbul Teknik Universitesi, Faculty of Architecture. All rights reserved.