Chemical Engineering / Kimya Mühendisliği
Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/11147/14
Browse
6 results
Search Results
Article Citation - WoS: 1Citation - Scopus: 1Potansiyel Doksorubisin Taşıyıcı Sistemi Olarak Peg-endozom Parçalayıcı Peptit Konjugatının Değerlendirilmesi(Gazi Üniversitesi, 2020) Şen, Selin; Top, AybenIn this study, it was aimed to develop a doxorubicin (DOX) carrier system based on a PEGylated TAT-derived cell penetrating peptide (G(2)RQR(3)QR(3)G(2)S) and to investigate drug release, self-assembly and stability properties of the carrier system. In the preparation of the drug delivery system, denoted as mPEG-peptide-oxime-DOX, methoxypolyethylene glycol (mPEG) with M-n=1900 Da was used. DOX was attached to the mPEG-peptide carrier system via acid cleavable oxime bond. Control drug delivery system, lack of the peptide (mPEG-oxime-DOX) was also synthesized to assess the effect of the peptide on the physicochemical and DOX release properties of the carrier system. mPEG-oxime-DOX exhibited a pH programmed DOX release with respective % DOX release values of similar to 68% and similar to 28% at pH 5.0 and at pH 7.4 at the end of 54 h. For the mPEG-peptide-oxime-DOX, on the other hand, quite low DOX release (similar to 10-15 %) was observed for both pH values suggesting possible interactions between DOX and the peptide. Initial median size value (D50) of the mPEG-oxime-DOX was measured as similar to 24 nm, independent of pH. However, for the mPEG-peptide-oxime-DOX, quite lower D50 values (similar to 3 nm and similar to 6 nm at pH 5.0 and pH 7.4, respectively) were obtained due to the repulsions between the arginines in the peptide sequence. Sizes of both drug delivery systems, tended to increase upon incubation at physiological conditions for 1 day suggesting that longer PEG chains should be used to enhance the stability of the mPEG-peptide-oxime-DOX and mPEG-oximeDOX systems.Article Citation - WoS: 2Tekstil Endüstrisinde Bütünleşik Membran Sistemi ile Su Geri Kazanımı ve Hibrit İleri Oksidasyon/membran Filtrasyonu ile Konsantrelerin Arıtımı ve Yönetimi(Pamukkale Üniversitesi, 2018) Kırıl Mert, Berna; Doğan, Esra C.; Balcı, Esin; Tilki, Yasemin M.; Aksu, Şeyda; Gören, Ayşegül Yağmur; Aydıner, CoşkunBu çalışmada, etkinliği bilinen UF/NFsıkı/TO membran kombinasyonu ile tekstil atıksularının arıtımının yanısıra %75-80 su geri kazanım oranı dahilinde oluşan membran konsantrelerinin, bütünleşik ileri oksidasyon prosesi (Fenton ve foto-Fenton (UVA-365–UVC-254))/batık UF sistemi ile daha önce belirlenen optimum işletme şartlarında oksidasyona tabi tutularak yönetimi gerçekleştirilmiştir. Yapılan deneysel çalışmalar sonucunda, UF/NFsıkı/TO membran konfigürasyonu ile arıtımı sonucunda oluşan konsantre akımlarının Fenton, foto-Fenton (UVA-365) ve (UVC-254) prosesleri/batık UF sistemi ile oksidasyonu sonrası, ardışık işletimli foto-Fenton (UVC-254)/UH050 hibrit prosesinin 9.88 H2O2/TOK ve 7.27 H 2 O 2 /Fe 2 + oranlarında, 44 L/m 2 .sa’lik süzüntü akısında %86 KOİ giderimi ile KOİ değeri 167 mg/L’ye ve %74.2 TOK giderimi ile TOK değeri 104 mg/L’ye kadar düşürülerek en iyi performans gösteren yenilikçi proses olduğu sonucuna varılmıştır. Oluşan membran konsantrelerin oksidasyonu sonrasında kalan konsantrenin tehlikelilik özellikleri, bertaraf/geri kazanım yöntemleri ve yeniden kullanım alternatifleri değerlendirildiğinde tekstil endüstrisi atıksularının foto-Fenton (UVA-365) ile arıtımı sonucunda oluşan konsantre haricinde diğer tüm konsantrelerin tehlikeli özelliğine sahip olduğu görülmüştür. Konsantrelerin bertaraf/geri kazanım yöntemleri ayrıntılı olarak değerlendirildiğinde, gerekli düzenlemeler (nem içeriği, susuzlaştırma, uygun debi ve/veya karışım oranları) yapıldığı takdirde bu konsantrelerin düzenli depolama, yakma ve merkezi atıksu arıtma sistemine verme gibi seçeneklerle bertaraf edilebileceği sonucuna varılmıştır.Article Citation - WoS: 10Citation - Scopus: 9Bi̇yomalzemelerden İ̇zole Edi̇len Staphylococcus Epidermidis Suşlarinin Yüzey Özelli̇kleri̇ni̇n Beli̇rlenmesi̇(Ankara Mikrobiyoloji Derneği, 2010) Sudağıdan, Mert; Erdem, İlker; Çavuşoğlu, Cengiz; Çiftçioğlu, MuhsinThe surface properties of bacteria play an important role on adhesion to the biomaterial surface. In this study, the surface properties of Staphylococcus epidermidis strains isolated from clinically used polymeric biomaterial surfaces were investigated on the basis of zeta potential, hydrophobicity and surface topography. A total of 10 S.epidermidis strains isolated from intravenous catheters (n= 5), endotracheal tubes (n= 3) and central venous catheters (n= 2) which were used in the patients of pulmonary Intensive Care Unit, Ege University Medical Faculty Hospital, were included to the study. Seven of those isolates were biofilm producers, inhabiting biofilm genes, 2 were non-biofilm producers, however, inhabiting biofilm genes, and 1 was non-biofilm producer, inhabiting no biofilm genes. Zeta potential analysis have been performed in 3 different buffers (phosphate-buffered saline, 1 mM potassium chloride and 1 mM potassium phosphate buffer) and at different pH values (pH 4.1-8.2), in order to simulate in vivo environment of the biomaterials. Hydrophobicities of the strains were examined by bacterial adhesion to hydrocarbon (BATH) test and the surface topography of biofilms and slime layers were visualized by atomic force microscopy (AFM) and scanning electron microscopy (SEM) methods. It was found that all strains have negative zeta potential values (surface charge) in all buffers and pH values. In hydrophobicity analysis, the highest value (86%) was determined for non-biofilm forming S.epidermidis strain YT-169b (endotracheal tube isolate) and the lowest hydrophobicity (2.5%) was determined for biofilm forming S.epidermidis strain YT-212 (central venous catheter isolate). Biofilm and slime layers of the strains were imaginated by AFM and SEM analysis in ?m scale. SEM analysis showed that bacteria highly adhered to rough surfaces on biomaterial surfaces and the produced slime layers covered the surface of bacteria. In conclusion, elucidating the surface properties of opportunistic pathogens in different physiologic buffers will give important clues for the production of non-adhesive materials and antibacterial surfaces for those bacteria. It was also estimated that designing the surface of the biomaterial to have negative surface charge in the body and to be as smooth as possible will hamper biofilm formation.Conference Object Hidrofobik İlaç Taşıyıcısı Olarak Akrilik Yıldız Blok Kopolimerler(Institute of Electrical and Electronics Engineers Inc., 2009) Genç, Gözde; Batıgün, Ayşegül; Bayraktar, Oğuz; Altıntaş, Özcan; Tunca, Ümit; Hizal, GürkanAmphiphilic poly(methyl methacrylate)-b-poly(acrylic acid) (PMMA-b-PAA) copolymers with 4 and 6 arms were synthesized by Atomic Transfer Radical Polymerization (ATRP). The polymers were characterized by GPC, H-NMR and FTIR analysis. Polymer samples synthesized at various molecular weights between 18-80 kDa were investigated in terms of maximum loading capacity and critical micelle concentration by fluorescence spectroscopy. 4 arm PMMA-b-PAA (MW 30 kDa) was loaded with hydrophobic model drug indomethacin with an extremely high drug loading efficiency (22.5% drug content). Drug loaded polymer formed a stable and biodegradable complex in aqueous medium.Conference Object Citation - Scopus: 4Trans-resveratrol’ün Kitosan Mikroküreler İçerisindeki Kararlılığı(Institute of Electrical and Electronics Engineers Inc., 2009) Altıok, Duygu; Altıok, Evren; Bayraktar, Oğuz; Tıhmınlıoğlu, Fundatrans-Resveratrol, (3,5,4?-trihydroxy-trans-stilbene), a phenolic compound present in some plant species, have been shown to posses antioxidative, anticarcinogenic and antitumour properties. However, under UV light, it turns into -cis form and looses its bioactivity.This study aims to increase the stability of trans-resveratrol by loading it into chitosan microspheres. Within this context, the trans-resveratrol loaded chitosan microspheres was produced by spray drying and then the resultant microspheres were characterized. The particle size and the surface morphology of resultant microspheres were investigated by scanning electron microscope (SEM) and the thermal properties were determined by thermogravimetry analyser(TGA). The stability of free and that of inside the microspheres was determined by high performance liquid chromatography (HPLC). It was found that the stability of trans-resveratrol incorporated into chitosan microspheres kept constant. ©2009 IEEE.Conference Object Citation - Scopus: 1Yapay Sindirim Sıvısında Doğal Zeolitlerde Meydana Gelen Morfolojik Değişmeler(Institute of Electrical and Electronics Engineers Inc., 2009) Demirbüker Kavak, Dilek; Özçelik, Serdar; Ülkü, SemraDoğal zeolitler biyoaktif maddelerdir. Doğal zeolitlerin hayvanlarda biyokütle arttırıcı besi katkı maddesi, insanlarda ülser tedavisinde mide asitliğini tamponlayıcı, asitliği düşürücü ilaç gibi değişik kullanım alanları mevcuttur. Değişik sağlık alanlarında kullanımlarından dolayı, zeolitlerin yapısal stabilitesinin sindirim sırasında belirlenmesi; olası olumlu veya olumsuz etkileşimleri anlamak açısından önem taşımaktadır. Gerçekleştirilen araştırmada, yapay sindirim sırasında zeolitte meydana gelebilecek olası morfolojik değişimlerin incelenmesi hedeflenmiştir. Bu amaçla zeolitin ABTS ile radikal sönümleme kapasitesi araştırılmış, yapay sindirim denemeleri gerçekleştirilerek de uygulama süreci sonrası yapıda olası değişimler ve adsorpsiyonlar taramalı elektron mikroskobu, FTIR, XRD analizleri ile incelenmiştir. 3g/100ml zeolitin ABTS radikalini %45 inhibe ettiği bulunmuştur. Taramalı elektron mikroskobu deneyleri sonucunda yapay sindirilmiş örneklerin yüzey morfolojisinde değişim gözlenmemiştir. Element analizleri yapısal kaybın olmadığını, Al ve Si elementlerinin ağırlıkça yüzdelerinin, kontrol örnekleriyle (Al:8.1; Si: 39) sindirilmiş örneklerde (Al:8.2; Si: 38.3) yaklaşık aynı olduğunu göstermiştir. Infrared spektrum (IR) ve X-ray ışını kırınımı analizleri sonuçları ise bu bulguları doğrulamıştır. Ayrıca taramalı elektron mikroskobu ve IR spektrum sonuçları yapay sindirim ortamındaki maddelerin, zeolit yüzeyinde adsorplanmadıklarıını göstermektedir. Sonuç olarak doğal zeolitler, yapay sindirim sırasında yapısal stabilitelerini kaybetmemektedirler.