Chemical Engineering / Kimya Mühendisliği
Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/11147/14
Browse
2 results
Search Results
Article Citation - WoS: 1Citation - Scopus: 1Potansiyel Doksorubisin Taşıyıcı Sistemi Olarak Peg-endozom Parçalayıcı Peptit Konjugatının Değerlendirilmesi(Gazi Üniversitesi, 2020) Şen, Selin; Top, AybenIn this study, it was aimed to develop a doxorubicin (DOX) carrier system based on a PEGylated TAT-derived cell penetrating peptide (G(2)RQR(3)QR(3)G(2)S) and to investigate drug release, self-assembly and stability properties of the carrier system. In the preparation of the drug delivery system, denoted as mPEG-peptide-oxime-DOX, methoxypolyethylene glycol (mPEG) with M-n=1900 Da was used. DOX was attached to the mPEG-peptide carrier system via acid cleavable oxime bond. Control drug delivery system, lack of the peptide (mPEG-oxime-DOX) was also synthesized to assess the effect of the peptide on the physicochemical and DOX release properties of the carrier system. mPEG-oxime-DOX exhibited a pH programmed DOX release with respective % DOX release values of similar to 68% and similar to 28% at pH 5.0 and at pH 7.4 at the end of 54 h. For the mPEG-peptide-oxime-DOX, on the other hand, quite low DOX release (similar to 10-15 %) was observed for both pH values suggesting possible interactions between DOX and the peptide. Initial median size value (D50) of the mPEG-oxime-DOX was measured as similar to 24 nm, independent of pH. However, for the mPEG-peptide-oxime-DOX, quite lower D50 values (similar to 3 nm and similar to 6 nm at pH 5.0 and pH 7.4, respectively) were obtained due to the repulsions between the arginines in the peptide sequence. Sizes of both drug delivery systems, tended to increase upon incubation at physiological conditions for 1 day suggesting that longer PEG chains should be used to enhance the stability of the mPEG-peptide-oxime-DOX and mPEG-oximeDOX systems.Article Citation - WoS: 2Tekstil Endüstrisinde Bütünleşik Membran Sistemi ile Su Geri Kazanımı ve Hibrit İleri Oksidasyon/membran Filtrasyonu ile Konsantrelerin Arıtımı ve Yönetimi(Pamukkale Üniversitesi, 2018) Kırıl Mert, Berna; Doğan, Esra C.; Balcı, Esin; Tilki, Yasemin M.; Aksu, Şeyda; Gören, Ayşegül Yağmur; Aydıner, CoşkunBu çalışmada, etkinliği bilinen UF/NFsıkı/TO membran kombinasyonu ile tekstil atıksularının arıtımının yanısıra %75-80 su geri kazanım oranı dahilinde oluşan membran konsantrelerinin, bütünleşik ileri oksidasyon prosesi (Fenton ve foto-Fenton (UVA-365–UVC-254))/batık UF sistemi ile daha önce belirlenen optimum işletme şartlarında oksidasyona tabi tutularak yönetimi gerçekleştirilmiştir. Yapılan deneysel çalışmalar sonucunda, UF/NFsıkı/TO membran konfigürasyonu ile arıtımı sonucunda oluşan konsantre akımlarının Fenton, foto-Fenton (UVA-365) ve (UVC-254) prosesleri/batık UF sistemi ile oksidasyonu sonrası, ardışık işletimli foto-Fenton (UVC-254)/UH050 hibrit prosesinin 9.88 H2O2/TOK ve 7.27 H 2 O 2 /Fe 2 + oranlarında, 44 L/m 2 .sa’lik süzüntü akısında %86 KOİ giderimi ile KOİ değeri 167 mg/L’ye ve %74.2 TOK giderimi ile TOK değeri 104 mg/L’ye kadar düşürülerek en iyi performans gösteren yenilikçi proses olduğu sonucuna varılmıştır. Oluşan membran konsantrelerin oksidasyonu sonrasında kalan konsantrenin tehlikelilik özellikleri, bertaraf/geri kazanım yöntemleri ve yeniden kullanım alternatifleri değerlendirildiğinde tekstil endüstrisi atıksularının foto-Fenton (UVA-365) ile arıtımı sonucunda oluşan konsantre haricinde diğer tüm konsantrelerin tehlikeli özelliğine sahip olduğu görülmüştür. Konsantrelerin bertaraf/geri kazanım yöntemleri ayrıntılı olarak değerlendirildiğinde, gerekli düzenlemeler (nem içeriği, susuzlaştırma, uygun debi ve/veya karışım oranları) yapıldığı takdirde bu konsantrelerin düzenli depolama, yakma ve merkezi atıksu arıtma sistemine verme gibi seçeneklerle bertaraf edilebileceği sonucuna varılmıştır.