Bioengineering / Biyomühendislik

Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/11147/4529

Browse

Filters

20212

Settings

Access Right: Open AccessAuthor: search.filters.author.Havıtçıoğlu, Hasan

Search Results

Now showing 1 - 2 of 2
  • Article
    Lif Kabağı Takviye Edilmiş Kitosan-ipek Hidrojel Kompozit Doku İskelelerinin Kıkırdak Doku Hasarı Tedavisinde Kullanımının Araştırılması
    (2021) Çolpankan Güneş, Oylum; Özer, İbrahim Erkut; Kara, Aylin; Ziylan Albayrak, Aylin; Havıtçıoğlu, Hasan
    Kıkırdak doku hasarlarının onarılmasındaki mevcut tedaviler, kıkırdağın kendi kendini iyileştirme kapasitesinin düşük olması nedeni ile sınırlıdır. Son yıllarda doku mühendisliği, kıkırdak rejenerasyonu için umut verici bir yaklaşım olarak önerilmektedir. Bu çalışmada, kıkırdak doku hasarları için lif kabağı ile güçlendirilmiş ipek fibroin/kitosan hidrojeller hazırlanmıştır. Biyouyumlu, biyolojik olarak parçalanabilir ipek fibroin ve kitosan polimerleri, doğal ve toksik olmayan bir çapraz bağlama maddesi olan genipin ile çapraz bağlanmıştır. Taramalı elektron mikroskobu (SEM) ve Fourier Dönüşümü Kızılötesi Spektroskopisi (FTIR) sırasıyla morfoloji ve kimyasal yapı karakterizasyonu için kullanılmıştır. Viskoelastik özelliklerin belirlenmesi için dinamik mekanik analiz cihazı (DMA) kullanılırken, iskelelerin mekanik özelliklerini incelemek için basma testi kullanılmıştır. Doku iskelelerinin sitotoksisitesi, hücre canlılığı ve çoğalması tavşan mezenkimal kök hücreleri kullanılarak LDH, WST ve kollajen testi ile araştırılmıştır. Üretilen hidrojel kompozit doku iskelelerinin tamamının birbirine bağlı mikro gözenekli bir yapıya sahip olduğu ve lif kabaklarının yapıya iyi entegre olduğu görülmektedir. Ağırlıkça %0,3 genipin ile çapraz bağlanan hidrojel kompozit doku iskelesi (L-CSG3), eklem kıkırdağıyla karşılaştırılabilir su içeriği (94,4±% 0,2), tan ? (1 Hz'de 0,18) ve basma modülü (5,5 MPa) değerleri göstermiştir. Ayrıca, in-vitro test sonuçlarına göre, bu hidrojel kompozit doku iskelesi, tavşan mezenkimal kök hücrelerinde gelişmiş canlılık göstermiştir. Sonuç olarak, bu hidrojel kompozit doku iskelesi, kıkırdak dokusu rejenerasyonu için umut vaat ettiği söylenebilir.
  • Article
    Citation - WoS: 14
    Citation - Scopus: 14
    Development of Biological Meniscus Scaffold: Decellularization Method and Recellularization With Meniscal Cell Population Derived From Mesenchymal Stem Cells
    (SAGE Publications, 2021) Kara, Aylin; Koçtürk, Semra; Bilici, Gökçen; Havıtçıoğlu, Hasan
    Tissue engineering approaches which include a combination of cells and scaffold materials provide an alternative treatment for meniscus regeneration. Decellularization and recellularization techniques are potential treatment options for transplantation. Maintenance of the ultrastructure composition of the extracellular matrix and repopulation with cells are important factors in constructing a biological scaffold and eliminating immunological reactions. The aim of the study is to develop a method to obtain biological functional meniscus scaffolds for meniscus regeneration. For this purpose, meniscus tissue was decellularized by our modified method, a combination of physical, chemical, and enzymatic methods and then recellularized with a meniscal cell population composed of fibroblasts, chondrocytes and fibrochondrocytes that obtained from mesenchymal stem cells. Decellularized and recellularized meniscus scaffolds were analysed biochemically, biomechanically and histologically. Our results revealed that cellular components of the meniscus were successfully removed by preserving collagen and GAG structures without any significant loss in biomechanical properties. Recellularization results showed that the meniscal cells were localized in the empty lacuna on the decellularized meniscus, and also well distributed and proliferated consistently during the cell culture period (p < 0.05). Furthermore, a high amount of DNA, collagen, and GAG contents (p < 0.05) were obtained with the meniscal cell population in recellularized meniscus tissue. The study demonstrates that our decellularization and recellularization methods were effective to develop a biological functional meniscus scaffold and can mimic the meniscus tissue with structural and biochemical features. We predict that the obtained biological meniscus scaffolds may provide avoidance of adverse immune reactions and an appropriate microenvironment for allogeneic or xenogeneic recipients in the transplantation process. Therefore, as a promising candidate, the obtained biological meniscus scaffolds might be verified with a transplantation experiment.