PubMed İndeksli Yayınlar Koleksiyonu / PubMed Indexed Publications Collection
Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/11147/7645
Browse
3 results
Search Results
Article Citation - Scopus: 4Comparative Proteomic Analysis of Leishmania Parasites Isolated From Visceral and Cutaneous Leishmaniasis Patients(Cambridge University Press, 2022) Dinç, M.; Yalçln, T.; Çavuş, I.; Özbilgin, A.; 01. Izmir Institute of TechnologyLeishmaniasis is an infectious disease in which different clinical manifestations are classified into three primary forms: visceral, cutaneous and mucocutaneous. These disease forms are associated with parasite species of the protozoan genus Leishmania. For instance, Leishmania infantum and Leishmania tropica are typically linked with visceral (VL) and cutaneous (CL) leishmaniasis, respectively; however, these two species can also cause other form to a lesser extent. What is more alarming is this characteristic, which threatens current medical diagnosis and treatment, is started to be acquired by other species. Our purpose was to address this issue; therefore, gel-based and gel-free proteomic analyses were carried out on the species L. infantum to determine the proteins differentiating between the parasites caused VL and CL. In addition, L. tropica parasites representing the typical cases for CL were included. According to our results, electrophoresis gels of parasites caused to VL were distinguishable regarding the repetitive down-regulation on some specific locations. In addition, a distinct spot of an antioxidant enzyme, superoxide dismutase, was shown up only on the gels of CL samples regardless of the species. In the gel-free approach, 37 proteins that were verified with a second database search using a different search engine, were recognized from the comparison between VL and CL samples. Among them, 31 proteins for the CL group and six proteins for the VL group were determined differentially abundant. Two proteins from the gel-based analysis, pyruvate kinase and succinyl-coA:3-ketoacid-coenzyme A transferase analysis were encountered in the protein list of the CL group. Copyright © The Author(s), 2021. Published by Cambridge University Press.Article Citation - WoS: 7Citation - Scopus: 6Visceral Leishmaniasis Caused by Leishmania Tropica(Springer, 2023) Özbilgin, Ahmet; Yalçın, Talat; Tunalı, Varol; Çavuş, İbrahim; Vardarlı Tetik, Aslı; Dinç, Melike; Yalçın, Talat; Gündüz, Cumhur; Beyaz, Merve; Köse, Şükran; 04.01. Department of Chemistry; 04. Faculty of Science; 01. Izmir Institute of TechnologyPurposeIn Turkey, the main causative agent of visceral leishmaniasis (VL) is Leishmania. infantum and the main causative agent of cutaneous leishmaniasis (CL) is Leishmania tropica. In this study, we aimed to discuss the possible mechanisms, clinical aspects, and threat of visceralizing L. tropica.MethodsThis study includes seven cases of VL caused by L. tropica.Five patients were male (71%) and four were adults (57%).ResultsAll the VL patients complained of fever and splenomegaly. Fatigue, pancytopenia, and hepatomegaly were present in six patients each (86%), while weight loss and gastrointestinal system (GIS) symptoms were present in 5 patients (71%).ConclusionsIn this study, we have evaluated seven cases of visceralized L. tropica (VLT) in the context of the changing leishmaniasis epidemiology in Turkey. We have evaluated the possible mechanisms of visceralization; inter- and intraspecies genetic exchange with all the old world leishmaniasis agents present in the region, stress induced by inappropriate use of drugs, and possible ongoing adaptation mechanisms of Leishmania spp. The threat posed by VLT is significant as L. tropica is the most widespread and most common cause of leishmaniasis in Turkey. We do not know the vectorial capacity of the sand flies for the transmission of VLT strains or if these strains are in circulation in Turkey. Future studies should be carried out to investigate these issues as the transition of L. tropica from a mild disease-causing agent to a mortal one poses a significant public health concern for Turkey and Europe.Article Citation - WoS: 11Türkiye’de Kutanöz Leyşmanyazis Etkeni Leishmania Tropica’da Antimon Direnç Mekanizmasının Belirlenme(Ankara Mikrobiyoloji Derneği, 2020) Özbilgin, Ahmet; Zeyrek, Fadile Yıldız; Güray, Melda Zeynep; Çulha, Gülnaz; Akyar, Işın; Harman, Mehmet; Gündüz, Cumhur; 01. Izmir Institute of TechnologyDünya Sağlık Örgütü, yaklaşık bir milyar insanın endemik bölgelerde risk altında olduğunu, son beş yıl içinde bir milyon kutanöz leyşmanyazis (KL) olgusunun ve yılda yaklaşık 300.000 viseral leyşmanyazis (VL) olgusunun olduğunu bildirmektedir. Her yıl yaklaşık 20.000 kişinin VL’ye bağlı öldüğü bilinmektedir. Türkiye’de Leishmania tropica’nın ve Leishmania infantum’un neden olduğu KL’de yılda 2500 civarında olgu bildirilmektedir. Başta Akdeniz ve Ege Bölgesi illerinde olmak üzere diğer birçok ilde son yıllarda ortaya çıkan olgu ve odaklarda önemli oranda artış görülmesi önümüzdeki yıllarda enfeksiyon hızının yükseleceğini göstermektedir. Ülkemizdeki KL’nin ana etkeni L.tropica olup tedavide meglumin antimonat kullanılmaktadır. Bu çalışmada, antimona dirençli ve dirençli olmayan L.tropica izolatlarının gen ve protein ekspresyonları karşılaştırılarak L.tropica’ya özgü antimon direnç genlerinin saptanması amaçlanmıştır. Ülkemizin Ege, Akdeniz ve Güneydoğu bölgelerinden antimonat direnci bulunmayan 3 KL hastasından elde edilmiş L.tropica izolatlarında, laboratuvar ortamında meglumin antimonata karşı 3 dirençli izolat geliştirilmiştir. Bu izolatların mikroarray yöntemi ile gen ekspresyon değişimleri, 2 boyutlu jel elektroforezi ile protein profilleri ve MALDI-TOF/TOF MS ile ilgili proteinleri tanımlanarak birbirleriyle karşılaştırma yapılmıştır. Antimon tedavisine yanıt vermemiş 10 KL hastasından elde edilmiş L.tropica izolatlarına antimon bileşiklerine yönelik direnç testleri uygulanmış ve direnç gelişiminden sorumlu genlerin ekspresyonlarını saptamak amacıyla kantitatif gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu uygulanmıştır. Ayrıca, protein profilleri karşılaştırılarak antimon direnci olan ve olmayan izolatlardaki protein ekspresyon düzeylerindeki farklılıklar belirlenmiş ve farklılık saptanan proteinlerin tanımlanması gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmalar sonucunda, L.tropica izolatlarının antimon bileşiklerine karşı direnç geliştirilen izolatlarında, direnç geliştirmesinde enolaz, “Elongation factor-2 (EF-2)”, “Heat shock protein 70 (HSP 70)”, tripanotyon redüktaz, protein kinaz C ve metalo-peptidaz proteinlerinin rol oynadığı saptanmış ve hastalardan alınan doğal dirençli izolatlarda da benzer ekspresyon değişimi gösterilmiştir. Sonuç olarak, ülkemizdeki L.tropica izolatlarının deneysel olarak çok kısa sürede meglumin antimonata (Glucantime®) karşı direnç kazandığı saptanmıştır. Ülkemizde yaşayan ve yurt dışından ülkemize giriş yapan KL hastalarının yetersiz ve eksik tedavi görmesi durumunda, dirençli suşların ve olgu sayısının hızla artabileceği ve dirençli leyşmanyazis odaklarının oluşabileceği öngörülmektedir.