B Hücreli Akut Lenfoblastik Lösemi (B-all) Yüzey Proteomunun İncelenerek Yeni Kimerik Antijen Reseptörü (Car) Hedeflerinin Belirlenmesi

Abstract

B-Hücreli Akut Lenfoblastik Lösemi (B-ALL) immün sistem hücrelerinden B-lenfositlerin kontrolsüz şekilde çoğalması ile tanımlanan lösemi türüdür. Diğer Akut Lösemi türleri gibi ani şekilde başlar ve tedavi edilmediği takdirde kısa sürede ölümle sonuçlanabilir. B-ALL; kan sayımı, immünfenotipleme, sitogenetik ve moleküler testlerle tanısı koyulabilen bir hastalıktır. B-ALL tedavisinde kemoterapi, radyoterapi, allojenik kemik iliği nakli ve kök hücre nakli gibi stratejiler kullanılmaktadır. Son yıllarda geliştirilen Kimerik Antijen Reseptörlü T hücreler (CAR T-Cell), B-ALL tedavisinde önemli bir araçtır. CAR T-Cell eldesinin temel stratejisi; otolog veya allojenik olarak elde edilen T-Hücrelerine, kanser hücrelerinin yüzeyinde bulunan hedef proteinleri tanıyan bir antijen reseptörü sentezleme yeteneği kazandıran bir genetik modifikasyondur. B-ALL tedavisinde kullanılan CAR, CD19?u hedeflemektedir. CD19 CAR T-Cell tedavisi ilk başlarda oldukça iyi sonuçlar vermekteyken, son zamanlarda tedaviden sonra relaps ortaya çıktığı rapor edilmiştir. Üstelik relaps yapan kanser hücrelerinin, kullanılmakta olan CAR T-Cell hedeflerini RNA interferans ve epitope-maskeleme gibi yollarla gizledikleri ortaya çıkmıştır. Buna ek olarak CD19 hedefinin B-Hücre tiplerinin birçoğunda var olması da dezavantaj olarak görülmektedir. CAR T-Cell tedavisinden B Hücre aplazisi de gelişebilmektedir. Gelinen bu noktada CAR T-Cell Tedavisi için yeni ve ek hedeflerin belirlenmesi ve birlikte kullanılması önem arz etmektedir. Bu proje çalışmasında hastalardan elde edilen B-ALL blastlarının yüzey proteinleri LC-MS/MS ile tanımlanmıştır. Ayrıca hasta serumlarında bulunan IgG?ler aracılığı ile hasta immün sistemi tarafından tanınan B-ALL spesifik yüzey proteinleri yakalanarak tanımlandı. B-ALL spesifik proteinlerin biyoinformatik araçlar kullanılarak subcellular lokalizasyonu, doku ve immün hücre özgünlüğü değerlendirilmiştir. Proje çalışmasında yüzey biyotinleme yöntemi ile hasta blastlarından 256 özgün protein tanımlanmıştır. Bu proteinlerin subselüler lokalizasyonu, doku ve immün hücre spesifiteleri değerlendirildiğinde yedi protein öne çıkmıştır. Bu proteinler CD40, CD70, CD99, HLA-DRA, HLA-DQB, HLA-DQA ve ICAM1?dir. Immünopresipitasyon çalışmalarında ise CD274 ve SLC3A2 (CD98) proteinleri öne çıkmıştır. Adaylar arasında CD70?in diğer proteinlere nispeten CAR hedefi olma konusunda daha uygun parametrik değerlere sahip olduğu kaydedilmiştir. Proje çalışmaları çerçevesinde yüzey biyotinilasyonu için yeni bir yöntem (InColumn Biotinylation) literatüre kazandırılmıştır. Ayrıca Crosslink-IP metodu proje çalışmaları kapsamında geliştirilmeye başlamıştır. Proje çalışmaları kapsamında elde edilen sonuçlar yüzeyi proteini hedefleri yakalamada yol gösterici olmuştur. Ancak bireylerin immün yanıtlarının gösterdiği varyasyon hedef ve belirteç tanımlama çalışmalarında proteomformların dikkate alınması gerekliliğini ortaya koymuştur.