Konum Tabanlı Medya ve Kentsel Seyahat Deneyiminin Çok Perspektifli Analizi: Kemeraltı Tarihi Çarşısı Örneği

Abstract

Bu tez, lokasyon tabanlı medya platformlarının kent içi seyahat deneyimini nasıl dönüştürdüğünü İzmir Kemeraltı Tarihi Çarşısı örneği üzerinden çok perspektifli bir analizle ele almaktadır. Kuramsal çerçevesini lokasyon tabanlı medya, seyahat kültürü ve yer yapma kavramlarının kesişiminde kuran çalışma, özellikle Instagram ve Google Maps gibi dijital araçların mekânsal pratikleri nasıl yönlendirdiğini ve mekânla kurulan ilişkileri nasıl yeniden tanımladığını incelemektedir. Anket, yarı yapılandırılmış görüşmeler ve platform içeriklerinin analizi yoluyla elde edilen bulgular, dijital ortamlarda 'yer duygusu' ve 'aidiyet' gibi kavramların nasıl üretildiğini, değişime uğradığını veya sınırlı biçimde oluşabildiğini ortaya koymaktadır. Çalışma, dijital medyayı yalnızca yön bulma veya tanıtım aracı olarak değil, aynı zamanda kullanıcıların mekâna dair anlamlar ürettiği anlatı arayüzleri olarak kavramsallaştırmaktadır. Bulgular, dijital görünürlüğün erişim ve hareketlilik sağladığını, ancak her zaman mekânla kurulan anlamlı ve sürdürülebilir ilişkileri beslemediğini göstermektedir. Bazı durumlarda, dijital temsillerin öne çıkardığı görselliğin, fiziksel çevreyle kurulan daha derin katmanlı bağları gölgede bıraktığı görülmektedir. Tarihsel seyahat anlatıları ile günümüz dijital pratiklerini yan yana getirerek temsilin sürekliliğini ve dönüşümünü analiz eden bu çalışma, dijital çağda yer yapma süreçlerinin yalnızca mekânsal değil; aynı zamanda simgesel ve anlatısal düzeylerde de şekillendiğini savunmaktadır. Tez, kültürel miras alanlarının lokasyon tabanlı medya aracılığıyla nasıl yeniden anlam kazandığını ve kullanıcı temelli temsiller üzerinden nasıl farklı biçimlerde ilişki kurma imkânı sunduğunu ortaya koymaktadır. Bu yönüyle çalışma, dijitalleşen yer deneyimini mimarlık disiplini açısından ele alarak, mekânın temsil ve deneyim biçimlerine dair güncel bir okuma sunmaktadır.

This thesis examines how location-based media platforms transform the urban travel experience through a multi-perspective analysis using the example of İzmir Kemeraltı Historical Bazaar. The study, which establishes its theoretical framework at the intersection of location-based media, travel culture and place-making, examines how digital tools such as Instagram and Google Maps direct spatial practices and redefine relationships with space. The findings obtained through surveys, semi-structured interviews and analysis of platform content reveal how concepts such as 'sense of place' and 'belonging' are produced, change or form in limited ways in digital environments. The study conceptualizes digital media not only as wayfinding or promotional tools, but also as narrative interfaces through which users produce meanings about space. The findings show that digital visibility provides access and mobility but does not always foster meaningful and sustainable relationships with space. In some cases, the visuality brought to the fore by digital representations appears to overshadow deeper layered connections with the physical environment. Comparing historical travel narratives with digital representations, this thesis argues that place-making processes in the digital age are shaped in narrative and symbolic forms as well as spatial ones. The thesis reveals how cultural heritage sites gain new meaning through location-based media and how they offer the opportunity to establish relationships in different ways through user-based representations. In this respect, the study examines the digitalized place experience from the perspective of the discipline of architecture and offers a current reading of the representation and experience forms of space.