Miras Sunumunda Bir Araç Olarak 3d Modelleme: 19. Yüzyıl Gülbahçe, Urla, İzmir'in Dijital Rekonstrüksiyonu

Abstract

Bu tez, 19. yüzyılda varlıklı bir nahiye merkezi olan ve bu zenginliğin yapılı çevreyi de şekillendirdiği; ancak günümüzde bu özelliklerini büyük oranda kaybetmiş olan Gülbahçe'nin kaybolan mirasını yorumlamak ve sunmak amacıyla dijital ortamda yeniden inşa edilmesini amaçlamıştır. Bu doğrultuda, 19. Yüzyılın Gülbahçe'si geometri tabanlı modelleme yöntemi ile modellenmiştir. Modelin güvenilirliğinin sağlanabilmesi için Türkiye ve Yunanistan'da bütün literatür ve arşiv kaynakları taranarak Gülbahçe'ye dair bilgiler derlenmiştir. Bunun sonucunda üç boyutlu dijital model, yerleşim bütünü ve etkileşim içinde olduğu çevresini de kapsayarak ve günümüzde artık var olmayan öğeleri de içerecek şekilde gerçekleştirmiştir. Bunlara ek olarak bu çalışma dijital rekonstrüksiyonu gerçekleştirilen her bir yapının güvenirlilik derecesine göre geliştirilen sunum yöntemi ile Londra Tüzüğü'nde önerildiği gibi, yalnızca dijital kopyaların oluşturulmasının ötesine geçerek görselleştirme süreçlerinin ve sonuçlarının kullanıcılar tarafından doğru şekilde anlaşılabilmesini ve değerlendirilebilmesini sağlamaktadır.

The aim of this thesis is to digitally reconstruct Gülbahçe, a wealthy town centre in the 19th century, where the town's wealth shaped its built environment. Currently, most of these unique characteristics have disappeared. The purpose of this project is to interpret and present the lost heritage of Gülbahçe in a digital environment. The 19th century Gülbahçe was modelled using a geometry-based modelling method with the specific aim of achieving this final result. In order to ensure the reliability of the model, all the literature and archival sources in Turkey and Greece were examined, and information about Gülbahçe was compiled. As a result, the three-dimensional digital model effectively presented the inaccessible lost heritage, providing a comprehensive view of the built environment and cultural landscape at the settlement scale. Furthermore, the presentation method developed according to the degree of reliability of each digitally reconstructed building goes beyond the creation of digital copies, as recommended in the London Charter, and ensures that the visualisation processes and results can be properly understood and evaluated by participants.