Kritik Altyapı Olarak Yeşil Altyapının Yönetişimi: İzmir Örneği

Abstract

Kentsel altyapılar, su, elektrik, sosyal hizmetler ve yeşil altyapı gibi temel hizmetlerin sağlanmasında temel bir rol oynar ve tümü şehirlerin işleyişine katkıda bulunur. Son dönem literatüründe, kritik altyapı (KA) ve yeşil altyapı, doğal ve insan kaynaklı afetler bağlamında önemli konular olarak ortaya çıkmıştır. Özellikle pandemi ve iklim değişikliği dönemlerinde kritik ve yeşil altyapılar giderek daha görünür hale gelmektedir. Ancak, KA'ya ilişkin algı teknik görüşe bağlıdır ve bu da bu tezin ana sorun tanımını oluşturmaktadır. Bu durum, yeşil altyapı da dahil olmak üzere çeşitli sektörlerin KA çerçevesinin dışında kalmasına neden olmaktadır. Bu tezin amacı, kritik altyapıyı ve KA olarak yeşil altyapı planlamasında işbirliğine dayalı yönetişim eylemlerini anlamak için kapsamlı bir çerçeve sunarak tespit edilen boşlukları değerlendirmektir. Çalışma üç aşamalı bir yaklaşım benimsemektedir. İlk olarak, kentsel altyapı çalışmalarında KA ve yeşil altyapının konumu sunulmaktadır. KA'nın kavramsallaştırılmasına ilişkin bir çalışma yürütülmektedir. İkinci olarak, İzmir ve Türkiye'de mekânsal gelişim ve yeşil altyapı için hazırlanan politika belgeleri üzerinde içerik analizi yapılmaktadır. Son olarak, Olivelo Yaşayan Park, Kültürpark ve Atakent Mahalle Parkı planlamasına ilişkin çok sayıda vaka çalışması yürütülerek işbirliğine dayalı yönetişim süreçleri ortaya çıkarılmaktadır. Bu tezde, vaka alanlarının kritik altyapı olarak yeşil altyapı potansiyeli ve işbirliğine dayalı yönetişim sürecinin potansiyeli sunulmaktadır.Urban infrastructures play a fundamental role in the provision of essential services, including utilities such as water, electrical power, social services, and green infrastructure, all of which contribute to the operation of cities. In recent literature, critical infrastructure (CI) and green infrastructure have emerged as significant topics in the context of natural and human-made disasters. It is particularly during periods of pandemic and climate change that critical and green infrastructures are becoming increasingly visible. However, perception to CI depends on technical view, which is main problem definition of this thesis. This results in the exclusion of various sectors, including green infrastructure, from the CI framework. The purpose of this thesis is to address the identified gap by providing a comprehensive framework for understanding CI and collaborative governance actions in green infrastructure as CI planning. The study adopts a threefold approach. First of all, the positioning of CI and green infrastructure in urban infrastructure studies is presented. A study on the conceptualization of CI is carried out. Secondly, a content analysis is conducted on policy documents which are prepared for spatial development and green infrastructure in İzmir and Türkiye. Finally, multiple case studies on Olivelo Living Park, Kültürpark and Atakent Neighborhood Park planning is conducted to figure out collaborative governance processes. In this thesis, potential of case areas as green infrastructure as critical infrastructure and potential of collaborative governance process are presented.