Chemistry / Kimya
Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/11147/4072
Browse
4 results
Search Results
Article Citation - WoS: 7Citation - Scopus: 6Visceral Leishmaniasis Caused by Leishmania Tropica(Springer, 2023) Özbilgin, Ahmet; Tunalı, Varol; Çavuş, İbrahim; Vardarlı Tetik, Aslı; Dinç, Melike; Yalçın, Talat; Gündüz, Cumhur; Beyaz, Merve; Köse, ŞükranPurposeIn Turkey, the main causative agent of visceral leishmaniasis (VL) is Leishmania. infantum and the main causative agent of cutaneous leishmaniasis (CL) is Leishmania tropica. In this study, we aimed to discuss the possible mechanisms, clinical aspects, and threat of visceralizing L. tropica.MethodsThis study includes seven cases of VL caused by L. tropica.Five patients were male (71%) and four were adults (57%).ResultsAll the VL patients complained of fever and splenomegaly. Fatigue, pancytopenia, and hepatomegaly were present in six patients each (86%), while weight loss and gastrointestinal system (GIS) symptoms were present in 5 patients (71%).ConclusionsIn this study, we have evaluated seven cases of visceralized L. tropica (VLT) in the context of the changing leishmaniasis epidemiology in Turkey. We have evaluated the possible mechanisms of visceralization; inter- and intraspecies genetic exchange with all the old world leishmaniasis agents present in the region, stress induced by inappropriate use of drugs, and possible ongoing adaptation mechanisms of Leishmania spp. The threat posed by VLT is significant as L. tropica is the most widespread and most common cause of leishmaniasis in Turkey. We do not know the vectorial capacity of the sand flies for the transmission of VLT strains or if these strains are in circulation in Turkey. Future studies should be carried out to investigate these issues as the transition of L. tropica from a mild disease-causing agent to a mortal one poses a significant public health concern for Turkey and Europe.Article Citation - WoS: 5Citation - Scopus: 4Comparative Proteomic Analysis of Leishmania Parasites Isolated From Visceral and Cutaneous Leishmaniasis Patients(Cambridge University Press, 2021) Dinç, Melike; Yalçın, Talat; Çavuş, İbrahim; Özbilgin, AhmetLeishmaniasis is an infectious disease in which different clinical manifestations are classified into three main forms as visceral, cutaneous, and mucocutaneous. These disease forms are associated with parasite species of protozoan genus, Leishmania. For instance, Leishmania infantum and Leishmania tropica are typically linked with visceral (VL) and cutaneous (CL) leishmaniasis respectively, however these two species can also cause other form to a lesser extent. What is more alarming is this characteristic, which threatens classic diagnoses and therapies, is started to be acquired by other species. To address this issue, gel-based and gel-free proteomic analyses were carried out on the species, Leishmania infantum to determine the proteins differentiating between the parasites caused visceral and cutaneous leishmaniasis. In addition, Leishmania tropica parasites representing the typical cases for cutaneous leishmaniasis were included. Electrophoresis gels of parasites caused to visceral leishmaniasis were distinguishable from the others in terms of repetitive down-regulation on some specific locations. In addition, a distinct spot of an antioxidant enzyme, superoxide dismutase was shown up only on the gels of cutaneous leishmaniasis samples regardless of the species. In the gel-free approach, 37 proteins which were verified with a second database search using a different search engine, were distinguished from the comparison between VL and CL samples. Among them, 31 proteins for the CL group and 6 proteins for the VL group were determined differentially abundant. Two proteins from the gel-based analysis namely pyruvate kinase and succinly-coA:3-ketoacid-coenzyme A transferase analysis were encountered in the protein list of the CL group.Article Bitki Proteomik Çalışmalarında Kullanılan Yaklaşımlar ve Uygulama Yöntemleri(2020) Günel, Aslıhan; Hasançebi, Semra; Yalçın, Talat; Emir, Mahmut; Demirci, Yahya Emin; Dinç, Melike; Güray, Melda ZeynepProteomik yaklaşımları 2000 li yılların başlarına kadar mikroorganizmalar ve hayvansal kaynaklı örneklerde ağırlıklı olarak kullanıldı. Bu dönemde bitki proteomik çalışmaları yok denecek kadar azdır. Bitkisel dokulardaki sert hücre çeperleri, karmaşık ve çok çeşitli sekonder metabolitlerin varlığı, fazla miktardaki pigmentler, proteazlar, polifenoller, polisakkaritler, nişasta ve lipitler total protein örneklerinin hazırlanması ve proteinlerin ayrımı sırasında pek çok soruna neden olmuştur. Ancak her bir sorunun üstesinden gelmek üzere sürdürülen çabalar sayesinde bitki dünyasında da proteomik yaklaşım kullanımı yaygınlaşmıştır. Bu derlemede, örnek hazırlığından protein tanımlamaya kadar tüm basamaklar yöntemsel gelişmeleri de kapsayacak şekilde ayrıntılı olarak ele alınmış ve konuyla ilgili araştırıcıların maksimum yararlanabileceği bir kaynak oluşturulmaya çalışılmıştır.Article Aspergillus Sojae Tarafından Üretilen Poligalakturonazın Kısmi Saflaştırılması için Kromatografik Bir Yaklaşım(Sidas Medya Ajans Tanıtım Danışmanlık Ltd. Şti., 2017) Şen, İlknur; Mata-Gomez, Marco A.; Palomares, Marco Rito; Tarı, Canan; Dinç, MelikeBu çalışmanın amacı, A. sojae mutantından poligalakturonaz üretilmesi ve ham ekstraktın kromatografik yöntemlerle kısmi saflaştırılmasıdır. Peptitlerin konfirmasyonu için ilk basamak olarak, jel içinde sindirilmiş sodyum-dodesil-sülfatpoliakrilamid-jel-elektroforezi (SDS-PAGE) jellerinde matriks-yardımlı lazer desorpsiyon/iyonlaştırmalı-uçuş zamanlıkütle spektrometresi (Maldi-TOF MS) analizi yapılmıştır. Poligalakturonaz üretimi için, katı-faz ve derin fermentasyonlarda üç farklı karbon kaynağı kullanılmıştır. Ham ekstrakt ilk olarak iyon değişim kromatografisi (IEXC) ile saflaştırılmıştır ve ardından bunu boyut eleme kromatografisi izlemiştir. Derin [acı portakal kabuğu, şeker pancarı melası ve (NH4)2SO4] ve katı-faz (buğday kepeği, şeker pancarı ve HCl) fermentasyonlarından elde edilen ham ekstraktlar yüksek seviyede poligalakturonaz enzim aktivitesi (sırasıyla 95.22 and 50.27 U/mL) göstermiştir. IEXC toplanmış fraksiyonunun (180, 200 ve 220 mM tuz fraksiyonları) boyut elemesi, en yüksek verimi (%36) ve saflaştırma katını (2.00) göstermiştir. SDS-PAGE'den elde edilen olası poligalakturonaz bantları jel içinde sindirilmiş ve peptit konfirmasyonu için Maldi-TOF-MS ile analiz edilmiştir.